Μετάφραση, επιμέλεια και συγχρονισμός by Dimza!
Οι λέξεις "αδελφή" και "αδελφός" στην τουρκική γλώσσα δεν έχουν μόνο...
κυριολεκτική σημασία. Συχνά συνοδεύουν τον σεβασμό στους μεγαλύτερους (Σ.τ.Μ.).
Γρήγορα! Γρήγορα!
Φύγε από το δρόμο. Κουνήσου!
Γδύσου τώρα και βάλε αυτό, σε παρακαλώ.
- Αλί! Αυτός έφυγε τρέχοντας σαν δρομέας! - Τι;
Από εδώ.
Πρόσεχε! Τι κάνεις!
Συγνώμη, συγνώμη.
Έλα τώρα. Πάμε.
Πως θα μπορούσε να κάνει τον δρομέα; Ρεσάτ!
- Πως θα μπορούσε να κάνει τον δρομέα; - Δεν ξέρω.
Τι θα πούμε όταν γυρίσουμε σπίτι; "Ο Μαλά Αχμέτ έκανε τον δρομέα";
- Τι πρέπει να πούμε; - Τι πρέπει να κάνουμε, Αλί;
Πάμε, πάμε!
Λοιπόν, σε έφεραν εδώ και σε άφησαν, έτσι;
Φίλοι μου. Έχουμε έναν νέο καλεσμένο.
Ελάτε κύριε. Παρακαλώ περάστε.
Γιατί δεν έχετε ένα κάθισμα εδώ;
Εδώ. Πάρτε λίγο νερό. Θα νιώσετε καλύτερα.
Ακούστε, μην θυμώνετε με τον ευατό σας. Κι εμάς μας πέταξαν σαν σκουπίδια εδώ!
Παρόλα αυτά, έχουμε συνηθίσει εδώ.
Μόλις μας γνωρίσετε και συνηθίσετε το μέρος...
... θα το αγαπήσετε!
Νούρι!
Δεν με αναγνωρίζεις, Νούρι; Εγώ είμαι, η Αϊσέ.
Μπαμπά, στο τηλέφωνο.
- Ναι; - Ναι, ναι;
Δεν έχει σήμα εδώ έξω.
Ναι;
Ποιος είναι; Γιατί με καλούν αφού δεν έχουν τίποτα να πουν;
Δεν νομίζεις πως είναι ο Αλί;
Ο Αλί;
Αλί, από 'δω!
Έλα! Κουνήσου!
Νούρι, εγώ είμαι, η Αϊσέ!
Η δική σου Αϊσέ!
Αϊσέ, αυτός δεν είναι ο άντρας σου. Είναι ήδη συγχισμένος ο άνθρωπος.
Όχι, όχι. Είναι ο άντρας μου. Ο Νούρι.
Αϊσέ, ίσως να μοιάζει με εκείνον.
Προσοχή!
Τα στομάχια μέσα!
Είμαι ο Βαχίτ Ιζγί, κορυφαίος επί των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων, συνταξιούχος.
Είμαι από τη Σεβάστεια. Έφθασα εδώ πριν από 5 μήνες!
Ένα ζεστό καλωσόρισμα σε σένα.
Είμαι ο Γιώργος. Είμαι Έλληνας της Κωνσταντινούπολης.
Το επάγγελμά μου ήταν ράφτης. Βρίσκομαι εδώ 11 χρόνια.
Είμαι χαρούμενος που σε γνωρίζω.
Είμαι η Μελέκ. Μελέκ Τζανσεβέρ. Ήμουν νοσοκόμα. Ήρθα από την Άγκυρα.
Αυτά. Σε καλωσορίζουμε στο νέο σου σπίτι.
Η κα Μελέκ κάποιες φορές μιλά σε μας και κάποιες στους αγγέλους.
Είναι ένας άγγελος, όπως το όνομά της. Και τη θαυμάζουμε πάρα πολύ!
Είμαι ο Σαρικαγιά Γιασάρ. Είμαι από την Αδριανούπολη.
Είμαι συνταξιούχος καθηγητής, που διδάσκει όλους αυτούς τους ανθρώπους τη ζωή και τον έρωτα.
Αλλά φοβάμαι πως απέτυχα να διδάξω αυτές τις έννοιες στα παιδιά μου.
Είμαι ευτυχής που σε γνωρίζω.
Αδελφή μου, όλα αυτά είναι ωραία και καλά αλλά αυτός ο άνθρωπος δεν έχει πει λέξη ακόμη!
Χρειάζεται να προσαρμοστεί πρώτα. Κι εμείς τον πρώτο καιρό δύσκολα μιλούσαμε.
Το πραγματικό μου όνομα είναι Νεμπαχάτ, αλλά εδώ με φωνάζουν Τζέηλ.
Μετά από χρόνια που τραγουδούσα στα νυχτερινά κέντρα, ήρθα εδώ και πήρα τα πράγματα πιο χαλαρά.
Εδώ, περνάω τις πιο χαρούμενες ώρες της ζωής μου.
Τώρα, τραγουδώ για την αγάπη μου.
Καλωσόρισες!
Η κα Νεμπαχάτ μιλάει καθαρά και ξάστερα. Κατά κάποιο τρόπο μιλάει σαν άντρας.
Όπως ο καθένας εδώ μέσα. Είναι ένας υπέροχος άνθρωπος.
Και είναι το φως της ζωής μου!
- Στρατιώτη! - Μάλιστα κύριε!
Παρουσιάσου!
Είμαι ο Κεμάλ Καρά, βετεράνος της Κορέας...
της πρώτης τουρκικής ταξιαρχίας, πρώτο Σύνταγμα.
Γεννήθηκα το 1920 στην Κεσάρεια. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1950...
έφυγα με την πρώτη ταξιαρχία μέσα σε ένα καλό πλοίο, το Μαρέα...
και καταπλεύσαμε στην Κορέα μετά από 21 ημέρες.
- Εντάξει, στρατιώτη, εντάξει. - Οι αμερικανοί βράβευσαν...
- Εντάξει, στρατιώτη, εντάξει. - Μας βράβευσαν δίνοντάς μας ένα αστέρι.
Ο στενότερος φίλος, ήταν ένας κορεάτης.
Καλωσορίσατε κύριες. Επιτρέψτε μου, να παρουσιαστώ.
Είμαι ο Χατζή-Μουράτ Ουνιαιλάρ, συνθέτης και βιολονίστας.
Κατάγομαι από τα Άδανα.
Συνόδευσα όλους τους μεγάλους μουσικούς, ακόμη και τον Ζεκί Μουρέν.
Αλλά... δεν μπορώ να παίξω πια.
Είμαι η Αϊσέ.
Σε περίμενα τόσο καιρό, Νούρι!
- Καλωσόρισες! - Αϊσέ, αγαπητή μου, μην το κάνεις αυτό.
- Μα... αλλά είναι αυτός. - Όχι, δεν είναι.
Αυτή είναι η Περιχάν...
η κυρία που κάθετε εκεί. Και η γάτα στην αγκαλιά της είναι η Παμούκ.
Νομίζω πως έφεραν εδώ την Παμούκ μαζί με την μητέρα της.
-Καλημέρα σε όλους! - Καλημέρα!
- Πως είστε σήμερα; - Καλά.
Καλημέρα κύριε Ιλχάν. Ελπίζω να έχετε καλή υγεία σήμερα.
Αυτός είναι ο Ιλχάν ο Λάζος [φυλή του Εύξεινου Πόντου] Δεν μιλάει.
Κανείς δεν μπόρεσε να του πάρει ούτε μια λέξη. Ακόμη κι ο διευθυντής, ο κος Ταγιάρ.
Έχουμε έναν νέο επισκέπτη εδώ;
Όχι, δεν είναι επισκέπτης κε Ταγιάρ.
Τον βρήκα έξω στα σκαλιά. Τον άφησαν εκεί έξω.
- Καλωσόρισες στο σπίτι μας! - Αλλά δεν έχουμε άλλο δωμάτιο κε Ταγιάρ.
Ξέρεις πως σήμερα καταφθάνει ένας νέος ασθενής.
Δεν είναι ασθενής κα Καντίρ. Είναι όλοι επισκέπτες. Επισκέπτες!
Κε Tayyar δεν θέλω να μιλήσω εκτός σειράς...
Αλλά, μήπως, θα μπορούσαμε να φιλοξενήσουμε τον κύριο στο θεραπευτήριο για απόψε;
Όπως ξέρετε, το δωμάτιό μου θα είναι ελεύθερο αύριο.
Φυσικά! Αύριο είναι ο γάμος, έτσι δεν είναι;
- Αν θέλει ο θεός... - Φυσικά. Ας το κάνουμε έτσι.
Λοιπόν, τοποθετήστε τον απόψε στο θεραπευτήριο και θα ασχοληθούμε με τις διατύπωσεις αργότερα.
- Να έχετε μια υπέροχη μέρα! - Επίσης!
Γιασάρ Χότζα! Έλα εδώ. Χρειαζόμαστε έναν ακόμη για το Ντόμινο.
- Γεια σας. - Γεια σας.
Αδερφέ, τι είναι αυτό το μέρος;
Είναι ένας οίκος ευγηρίας. Εσείς τι ψάχνετε;
- Τι είδους σπίτι, είπες, αδερφέ; - Οίκος ευγηρίας.
Ξέρεις, ηλικιωμένοι... Ένα μέρος για να ζουν.
- Είπες ηλικιωμένοι, αδερφέ; - Ναι.
Αδερφέ, ψάχνουμε έναν ηλικιωμένο. Μπορούμε να δούμε αν είναι εδώ;
OK.Πηγαίνετε. Ίσως να τον βρείτε εδώ.
Σ' ευχαριστώ πολύ αδερφέ. Έλα, Ρεσάτ!
- Γιώργο... - Ναι;
- Μην με ενοχλείς, Γιώργο. - Τι;
Έχω δύο εξάρια!
Μπράβο, στρατιώτη!
Εδώ. Κι αυτό είναι από μένα.
- Ήρθε ο θάνατος από την Κεσάρεια. - Θεός φυλάξοι, Κεμάλ!
Ρεσάτ, τον βρήκαμε!
Όχι τώρα.
Συγγνώμη αδερφέ. Τι είπες πως είναι αυτό το μέρος;
Οίκος ευγηρίας.
Λοιπόν, είναι ένα θεραπευτήριο, κάτι σαν νοσοκομείο;
Όχι, φίλε μου.
Ένας οίκος ευγηρίας είναι ένα σπίτι για ηλικιωμένους ανθρώπους, που χρειάζονται φροντίδα.
Καταλαβαίνω, αδερφέ.
Αυτός είναι ο φίλος μου. Καλή τύχη, παιδιά.
Σ' ευχαριστώ, αδερφέ.
Θα πάμε να πάρουμε ένα δώρο για τον παππού, έτσι δεν είναι;
Σσσσ! Τι είπα, αγάπη μου; Αν σ' ακούσει ο μπαμπάς σου..
- Ένα δώρο για τον παππού... - Ναι, θα πάμε. Σχεδόν το έχω πάρει.
Σελίμ!
Ακόμη δεν είσαι έτοιμη; Έχω, ήδη, αργήσει για τη δουλειά.
Μην μας περιμένεις. Πρέπει να τηλεφωνήσω στο συμβούλιο της περιοχής.
Θα αφήσω την Μπουσέ στον βρεφονηπιακό σταθμό καθοδόν για τη δουλειά.
Το κοριτσάκι του μπαμπά. Και ένα εδώ.
Μην αργήσετε!
- Στρατιώτη! - Είμαι ο Κεμάλ Καρά. Βετεράνος της Κορέας...
της πρώτης ταξιαρχίας, πρώτο Σύνταγμα.
Γεννήθηκα το 1922 στην Κεσάρεια.
- Στις 25 Σεπτεμβρίου 1950... - Στρατιώτη!
...έφυγα με την πρώτη ταξιαρχία...
- Στρατιώτη! - Μάλιστα, κύριε!
Μην αναφέρεσαι σε μένα. Φάε!
- Δόξα σοι ο Θεός! - Δόξα σοι ο Θεός!
-Ζήτω το έθνος μας! -Ζήτω το έθνος μας!
Παρακαλώ αρχίστε.
Γιασάρ Χότζα, ξεκίνα εσύ.
Απολαύστε το γεύμα σας, φίλοι μου.
Πρέπει, σήμερα, να αρχίσουμε τις προετοιμασίες του γάμου.
- Έχουμε μάλλον αργήσει. - Μια απλή τελετή είναι μια χαρά.
Τι εννοείς; Είναι ένας ολόκληρος γάμος! Θέλουμε να διασκεδάσουμε, έτσι δεν είναι;
Ναι, έχουμε νοικιάσει το γαμπριάτικο κοστούμι σου.
Κι ένα άσπρο νυφικό για την Νεμπαχάτ. Δείχνει πανέμορφη μ' αυτό.
Ένα άσπρο νυφικο;
Σίγουρα, είναι για την ηλικία μου;
Θεέ μου, δώσε μου υπομονή!
Δεν είμαι σκλάβα σας!
Πόσες φορές πρέπει να σας πως να έχετε καθαρή την τραπεζαρία;
Σουλτάν!
Φέρε στην αυτού μεγαλειότητα βασίλισσα Περιχάν το πρωινό της!
Κάνε γρήγορα γιατί μπορεί να το αφήσει στο πρόσωπό της!
Ελπίζω να είναι το τελευταίο πρωινό της.
Κατάπινε!
Κατάπινε όσο μπορείς!
Κατάπινε! Δος μου υπομονή θεέ μου!
Αρρώστησα να σε καθαρίζω. Καταλαβαίνεις; Αρρώστησα μ' αυτό!
Ακόμη κι αν καθαρίσω τα σκατά της αυτού μεγαλειότητος, ποτέ δεν είναι αρκετό...
πρέπει να καθαρίσω και τα σκατά της γάτας, όπως ξέρεις!
Σκάσε, γυναίκα! Σκάσε! Σταμάτα το κλαψούρισμα, πανάθεμά σε!
- Αδελφή, σε παρακαλώ, μην εκνευρίζεσαι. - Πως μπορώ να μην εκνευρίζομαι;
Καθαρίζω όλη μου τη ζωή τα σκατά αυτών των ανθρώπων.
Πως μπορώ να το κάνω αυτό; Να σταματήσω να ζω;
Νομίζεις, πως τα παιδιά της την καθάρισαν ποτέ;
Εύχομαι να πεθάνει, και να απαλλαγούμε από αυτήν!
Μα, αδελφή, αυτή είναι η δουλειά μας.
Πρόσεχε τα λόγια σου!
Μην μου λες εμένα πως θα κάνω τη δουλειά μου!
- Αλί, μπορούμε να τηλεφωνήσουμε ξανά; - Εντάξει.
Δεν μπορώ να προχωρήσω.
Μαμά, μην το κάνεις αυτό! Κοίτα, νοιάζομαι για σένα, εντάξει;
Μην αναστατώνεσαι γιε μου. Αυτό δεν είναι κακό μέρος.
Εκτός αυτού, ήταν αρκετά δύσκολο να βρεθεί ένα μέρος.
- Μαμά, δεν μπορώ να σε αφήσω να μείνεις εδώ. - Μούσα, γιατί αναστατώνεσαι;
Έτσι κι αλλιώς είμαι άρρωστη. Μην είσαι περήφανος. Είναι κάτι που πρέπει να κάνουμε.
Και τότε δεν θα είμαι ένα βάρος για σένα.
Αλλά, μαμά, είναι τόσο δύσκολο για μένα.
Ήρθε ο μικρός σου φίλος. Έχει το φαγητό του. Μην ανησυχείς.
OK. Αυτό μου φτάνει. Πρέπει να φύγω τώρα, αδελφή.
Παππού! Παππού!
Τι έχουμε εδώ; Είναι η πριγκίπισσά μου. Καλώς όρισες αγάπη μου.
Παππού, σου έφερα αυτό.
Το έφερες για μένα; Σ' ευχαριστώ τόσο πολύ, αγάπη μου.
Και φέραμε τούρκικα λουκούμια για τις άλλες γιαγιάδες και παππούδες.
Αυτό είναι καλό. Εμπρός, δώστα τους. Είμαι, βέβαιος, πως θα τους αρέσουν.
- Αγαπημένε μου καθητητή... - Μικρό μου παπάκι. Καλώς όρισες.
Γεια σου Amca.
- Λοιπόν, κοίτα ποιος είναι εδώ! - Πως είσαι παππού Γκαζί;
- Τι κάνεις, μπαμπα; - Ωραία, ευχαριστώ αγάπη μου.
- Κι εσύ πως είσαι; - Είμαι καλά.
- Υπάρχει κάτι που χρειάζεσαι; - Όχι.
Σ' ευχαριστώ που έφερες την μικρή μου πριγκίπισσα.
Δεν χρειάζεται να με ευχαριστείς, μπαμπά.
Πρέπει να φύγω. Θα τα πούμε το βράδυ.
- Τα λέμε αργότερα, αντίο. - Αντίο.
Μπουσέ, θα έρθω και θα σε πάρω το βράδυ. Να έχετε μια υπέροχη μέρα, όλοι σας.
Ευχαριστούμε.
Πως μπόρεσες να μου πεις ψέμματα;
Πως έκανες την Μπουσέ να μου πει ψέμματα;
Εσύ είσαι, που με ανάγκασες να πω ψέμματα.
Η Μπουσέ μεγάλωσε στην αγκαλιά του παππού της.
Κι όταν τα χέρια του δεν μπορούσαν να την κρατήσουν άλλο, εμείς τον πετάξαμε από το σπίτι.
Εκτός αυτού, δεν είναι οι γονείς σου που ξεφορτωθήκαμε.
Η μόνη παρηγοριά για τον μπαμπά είναι οι επισκέψεις της Μπουσέ.
Και δεν μπορείς να το πάρεις αυτό. Εσύ θέλεις ακόμη και να ξεχάσουμε την ύπαρξή του.
Η Μπουσέ, ακόμη, φοβάται να τον πει παππού όταν είναι μαζί του.
Δεν μας έδωσες καμιά άλλη επιλογή.
Αν ξανακάνεις την Μπουσέ να μου πει ψέμματα, αν προσπαθήσεις να μπεις ανάμεσά μας...
θα το μετανιώσεις. Σκέψου το!
Τα έχω σκεφθεί πάρα πολύ, Σελίμ. Τώρα είναι η σειρά σου.
- Παππού... - Ναι, πριγκίπισσα.
- Μίλησε ο παππούς Ιλχάν σήμερα; - Όχι, δεν μίλησε. Ούτε και σήμερα.
- Παππού... - Ναι, πριγκίπισσα.
Γιατί δεν έρχεται κανείς για επίσκεψη; Δεν έχουν οι υπόλοιποι παιδιά και εγγόνια;
Είσαι τρελή; Φυσικά και έχουν!
Αλλά τα παιδιά τους ζουν μακριά, πολύ μακριά.
Ποτέ δεν ξέρεις, όμως. Οι φίλοι μπορούν να εμφανιστούν ανά πάσα στιγμή!
Εμείς είμαστε!
Εεε, οι κλόουν. Ζήτω!
Έλα. Έλα μαζί μας.
- Παππού, έλα κι εσύ. - Έρχομαι, αγάπη μου.
Είναι ώρα να πεις αντίο.
Μην ανησυχείς, γιε μου. Η μητέρα σου είναι σε καλά χέρια τώρα.
Τώρα ελάτε κα Σουγιάν.
Θα σας παρουσιάσω στους καινούριους σου φίλους.
Μούσα.. γιε μου...
Να μην αναστατώνεις τον εαυτό σου, εντάξει;
Κοίτα τον εαυτό σου μαμά.
Θα έρθω να σε πάρω το σύντομότερο, μόλις βρω δουλειά, εντάξει;
Στην ευχή του Θεού, γιε μου. Στην ευχή του Θεού.
Από εδώ κα Σουγιάν.
Κε Ταγιάρ!
Φρόντισε την. Την αφήνω στα χέρια σου.
Φίλοι μου.
Σας παρουσιάζω τον καινούριο μας επισκέπτη. Κα Σουγιάν ελάτε.
Καλωσορίσατε στο νέο σας σπίτι, κυρία.
Ελάτε και θα σας βρούμε κάπου να κάτσετε.
Καλώς ορίσατε!
Όλα αυτά για τα οποία υποφέρατε, τώρα ανήκουν στο παρελθόν.
Ναι, ναι, στο παρελθόν. Στο παρελθόν.
Αλλά δεν χρειάζεται να έχετε τίποτε λιγότερο. Τίποτε λιγότερο.
Δεν καταλαβαίνω. Ακόμη δεν καταλαβαίνω.
Έχει ξεθωριάσει μπροστά στα μάτια μου και έχει φύγει έτσι απλά.
Αν εκείνη ζούσε σήμερα, θα είχε την ηλικία της Ζίγια.
Αδελφή Μελέκ...
Ήσουν ένας φάρος φωτός στη σύντομη ζωή της κόρης σου.
Σου άφησε το φως της. Μην κατηγορείς τον εαυτό σου.
Αγάπη κι ελπίδα... Αυτά χρειάζεται η ζωή.
Χωρίς αυτά, πραγματικά θα μείνουν τα παλιά.
Η κόρη μου θέλει να ενωθούμε ξανά. Με καλεί.
Κα Μελέκ...
Μπορείς ακόμη και μιλάς στον άλλο κόσμο, έτσι δεν είναι;
Οι άγγελοι είναι άντρες ή γυναίκες;
Οι άγγελοι δεν έχουν φύλα. Είναι η ίδια η ακτινοβολία. Το φως.
Κα Μελέκ...
- Μπορώ να σου κάνω μια ακόμη ερώτηση; - Ασφαλώς και μπορείς.
Υπάρχει ζωή στο διάστημα; Ο Ιησούς θα έρθει ξανά; Ο Μωυσής;
Θα υπερχειλίσουν οι ωκεανοί; Θα λιώσουν οι πάγοι στους πόλους;
- Ή, μήπως, ο κόσμος θα τελειώσει; - Εεε!
Προσπαθείς να με διασκεδάσεις; Κοίτα!
Δεν ξέρω για τον Ιησού και τον Μωυσή, αλλά ξέρω πως χρειάζεσαι ένα χέρι ξύλο.
Εσύ είσαι σαν τη μητέρα μου για μένα.
Μπουσέ, γλυκιά μου... έλα εδώ. Είναι ώρα να φύγουμε.
Μαμά, θέλω να μείνω εδώ.
Έλα, αγάπη μου. Έχουμε αργήσει.
Θέλω να μείνω εδώ με τον παππού.
Το ξέρεις πως δεν μπορείς. Έλα γλυκιά μου. Σε παρακαλώ, μην το κάνεις δύσκολο.
Ας πάρουμε, τότε, τον παππού μαζί μας. Μπορεί να κοιμάται στο δωμάτιό μου.
- Θα τον ξαναδούμε. - Μπουσέ, σε παρακαλώ!
Θα ερχόμαστε να τον βλέπεις κάθε βδομάδα. Τώρα, έλα να φύγουμε!
Αλλά ο παππούς είχε συνηθίσει να μένει μαζί μας. Πάντα παίζαμε μαζί.
Μου λείπει τόσο πολύ, μαμά.
Πριγκίπισσα! Μικρή μου πριγκίπισσα... τι τρέχει;
Τι είναι αυτά; Ω, όχι. Μικρά μαργαριτάρια!
Δεν μπορούμε να ξοδεύουμε τα μαργαριτάρια. Τώρα ας συγκεντρωθούμε, αγάπη μου.
- Πριγκίπισσά μου.. - Παππού, δεν θέλω να πάω σπίτι.
Αν πάμε στο σπίτι, θα έρθεις μαζί μας. Θα σε προσέχω εγώ.
Ποιος, εγώ;
Μα, μιρκή πριγκίπισσα, αν τους αφήσω, θα είναι όλοι πολύ αναστατωμένοι.
Μπουσέ, αγάπη μου, αν πάρετε τον μεγαλειότατο από εδώ θα καταστραφούμε.
Τώρα, άκουσε την μητέρα σου, και πήγαινε στο σπίτι.
Αλλά πρώτα δώσε μου τα τυχερά μου φιλιά.
Γλυκιά μου...
Καληνύχτα, παππού.
Γεια σας κύριε καθηγητά. Γεια σε όλους.
Καληνύχτα μπαμπά, καληνύχτα. Ευχαριστώ για όλα.
Αύριο βράδυ είναι ο γάμος μας. Θα είμασταν πολύ χαρούμενοι αν μπορούσες να έρθεις.
- Ευχαριστώ. Θα βάλουμε τα δυνατά μας. - Εύχομαι να σε δούμε τότε.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
Όνειρα γλυκά.
Ευχαριστώ.
Τελικά, είπες κάτι. Και είναι μόνο η πρώτη σου μέρα.
Μπράβο!
Αϊσέ! Έλα τώρα. Είναι ώρα να ξαπλώσεις.
Καληνύχτα.
Στρατιώτη! Δόξα τω Θεώ, τα χέρια μου ακόμη δουλεύουν.
Καληνύχτα, κύριε.
- Στρατιώτη! - Μάλιστα, κύριε!
Καληνύχτα και σε σένα. Εσύ είσαι αυτός που είσαι σε πραγματική αποστολή.
Είχαμε δύο νέους φίλους που ήρθαν κοντά μας σήμερα. Η μικρή Μπουσέ επισκέφθηκε τον παππού της.
Μπουσέ...
Μας φέρνει όλη την αγάπη που είχαμε πάρει από τα παιδιά και τα εγγόνια μας.
Ξέρεις κάτι;
Η ζωή έχασε το νόημά της αφότου πέθανε η κόρη μου.
Αλλά έπρεπε να πάρω το δρόμο μου. Να κάνω κάτι.
Τότε, συνειδητοποίησα πόσους ανθρώπους γύρω μου μπορούσα να βοηθήσω.
Και προσπάθησα να είμαι κοντά σε όλους αυτούς.
Βασικά... Αυτοί ήταν που με κράτησαν ζωντανή.
Η Αϊσέ νόμισε πως ο άντρας που έφτασε το πρωί ήταν ο άντρας της.
Αγαπητή Αϊσέ... Κακό πράγμα!
Είναι τόσο ωραίο να σου μιλάω. Κανείς δεν με πιστεύει.
Αλλά εντάξει. Πιθανώς πιστεύουν πως είμαι τρελή.
Αλλά ο άντρας μου έλεγε πως θα με πέταγε έξω. Έλεγε πως ήμουν τρελή.
Και μετά με πέταξε έξω.
Είναι καλό που το έκανε!
Μπαμπά, είσαι καλά;
Είμαι καλά, γιε μου.
Αν είσαι καλά, μόνο αυτό έχει σημασία, μπαμπά.
Εγώ κι ο αδερφός μου θα σε περιμένουμε εδώ.
Μπαμπά, αν χρειαστείς κάτι μπορούμε να σου το φέρουμε αμέσως.
Όχι, γιε μου.
Κοιμήσου μπαμπά. Καληνύχτα.
- Εεε, Σάμπρι. - Ναι;
Λες πως οι γιατροί μας εδώ έχουν την πανούκλα;
Αυτός είναι ο λόγος που έστειλες τον Αχμέτ στην Κωνσταντινούπολη;
Οι γιατροί στο Ντιγιαρμπακίρ έλεγαν πως ο Αχμέτ ήταν αδύνατος σαν βιολί.
Αλλά ξέρεις, ο Αλί είναι πολύ επιλεκτικός, έτσι δεν είναι;
Επέμενε να πάρει τον πατέρα του στην Κωνσταντινούπολη.
Είναι ο πατέρας του. Τι θα μπορούσα να πω; Του είπα να πάει, χωρίς περιστροφές.
Κοίτα θείε, μην ανησυχείς. Ο μπαμπάς είναι εντάξει.
Ο Αλί τον πήρε στην Κωνσταντινούπολη και για αλλαγή.
- Είναι ένα ταξίδι στην Πόλη, αυτό είναι όλο. - Θα επιστρέψουν σύντομα.
- Τι τρέχει; Όλα εντάξει; - Όλα εντάξει, αδερφέ.
Τι κάνετε εδώ τέτοια ώρα;
Ο πατέρας μας είναι εδώ. Και τον περιμένουμε, αδερφέ.
Εννοείται, πως θα μείνετε εδώ για όσο διάστημα είναι ο πατέρας εδώ;
Ναι, αδερφέ.
Θεέ μου, αλήθεια; Ποτέ δεν έχω δει κάτι τέτοιο.
Βασικά, οι άνθρωποι αφήνουν εδώ τους γονείς τους και δεν περνάνε ξανά να τους δουν.
- Δεν θέλουν να τους δουν; - Όχι, ακριβώς.
Αυτό είναι φοβερό, αδερφέ. Κάτι τέτοιο θα ήταν εντελώς επαίσχυντο.
Οι άνθρωποι πρέπει να σέβονται τους γονείς τους. Αυτό δεν είναι το σωστό;
Ναι, είναι αλήθεια.
Ελάτε. Θα σας προσφέρω λίγο τσάι.
Είμαι εντάξει, αδερφέ. Σ' ευχαριστώ.
Εγώ ίσως να πήγαινα. Δεν θα ήταν άσχημο ένα τσάι, Αλί.
Πήγαινε, Ρεσάτ. Είσαι ελεύθερος να πας.
Βρωμάς!
Σταμάτα να κλαψουρίζεις!
Αγάπη μου, γιατί μου είπες ψέμματα;
- Έλα. Γιατί το έκανες αυτό; - Μπαμπά...
Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να το κάνεις αυτό!
Έχεις το δικαίωμα να κάνεις την κόρη μου να μου πει ψέμματα;
Μπαμπά, ήθελα μόνο να δω τον παππού.
Εγώ είπα ψέμματα. Σε παρακαλώ, μην θυμώνεις με τη μαμά.
Γλυκιά μου... Δεν πρέπει να μου ξαναπείς ψέμματα. Το καταλαβαίνεις αυτό;
Ό,τι κι αν κάνεις, δεν πρέπει ποτέ να μου ξαναπείς ψέμματα.
Δεν ήθελα να σε αναστατώσω.
Ακόμη κι αν ξέρεις πως θα με αναστατώσεις, δεν πρέπει ποτέ να μου ξαναπείς ψέμματα.
- Εντάξει; - Εντάξει.
Σελίμ, τέλειωσες;
Έλα μαζί μου, Μπουσέ. Θέλω να σου μιλήσω.
Θέλω τον παππού!
Κάνεις την μαμά να κλαίει. Κάνεις τον παππού να κλαίει.
Και, εμένα, με κάνεις να κλαίω!
Δεν σ' αγαπώ καθόλου!
Μπουσέ, έλα αμέσως εδώ και ζήτησε συγγνώμη από τον πατέρα σου!
Είπα, τώρα αμέσως!
Γιατί θυμώνεις μαζί της;
Δεν είναι αυτό που ήθελες;
Να είσαι περήφανη με την κόρη σου.
Σταμάτα να γκρινιάζεις.
Σκάσε!
Σταμάτα το κλαψούρισμα!
Βρωμάς!
Αδερφέ, πως είναι η Κωνσταντινούπολη;
Η ομορφότερη γυναίκα του κόσμου!
Δεν έμενα εδώ ακόμη κι αν μου έδινες εκατομμύρια!
Εδώ, ξοδεύεις όλη σου τη ζωή στο μποτιλιάρισμα.
Φίλοι που γύρισαν στο χωριό, είπαν πως εδώ θα μπορούσα να δω τα αστέρια.
Αλλά δεν έχω δει ούτε ένα.
Ούτε οι πολιτικοί ούτε τα μεγάλα αστέρια έρχονται συχνά εδώ.
Κι όταν, τελικά, έρχονται δεν φέρνουν ποτέ κάμερες.
Εμφανίζονται στην τηλεόραση μαζί με τους ηλικιωμένους.
Αλλά όλα είναι μια παράσταση.
- Θα έλεγες αυτό το χώρο, οίκο ευγηρίας, σωστά; - Ναι. Γιατί;
Χωρίς λόγο.
Επέτρεψέ μου να σου πω κάτι.
Δεν υπάρχει καμιά περίθαλψη.
Έλα, Ρεσάτ. Πάμε.
Σ' ευχαριστώ, αδερφέ.
Ο Αχμέτ μου δεν είναι καλά. Το ξέρω. Ό,τι κι αν κάνει, δεν θέλει βοήθεια.
Ειλικρινά είναι καλά. Ο Αλί θα τον πάει να τον δουν οι γιατροί.
- Λένε πως είναι μια χαρά και στην Κωνσταντινούπολη. - Πόσο καιρό θα μείνουν εκεί;
Αν είναι μια χαρά, τότε γιατί δεν επιστρέφουν πίσω;
Κάτι μου κρύβεις. Το ξέρω.
Αλλά Αλί θα μου πεις αν κάτι δεν πάει καλά.
Δεν σου κρύβουμε τίποτε, σου ορκίζομαι. Ο Μαλά Αχμέτ είναι στυλάκι σαν βιολί.
Αγόρια, γιατί κοιμάστε στα παγκάκια;
Ω, θέε μου!
Περιμένουμε κάποιον, αδελφή.
Ποιον;
Τον πατέρα μας. Το όνομά του είναι Μαλά Αχμέτ.
Αδελφή, σε είδα μαζί του απόψε στην τραπεζαρία.
Μα, δεν ήσουν εσύ που τον παράτησες εδώ;
Όχι, αδελφή.
Ποιοί εγκαταλείπουν τους γονείς τους;
Είναι η ζωή και η ψυχή μας, αδελφή.
Είναι τα πάντα για μας. Χωρίς αυτόν, δεν είμαστε τίποτα, αδελφή.
Λοιπόν, φαίνεται πως εξακολουθούν να υπάρχουν τέτοιοι γιοι στις μέρες μας!
Δεν έρχονται πολλοί άνθρωποι εδώ.
Αλλά εσείς κοιμάστε στα παγκάκια περιμένοντας τον πατέρα σας!
Είσαι ένας άγγελος. Είσαι...
Είσαι ένας άγγελος με την μορφή αγοριού.
Έχεις δει ποτέ άγγελο;
Όχι, ποτέ, αδελφή. Αλλά έχω δεν αρκετά 'keleks'.
Χρησιμοποιούμε τα keleks στον Ευφράτη για να μαζεύουμε ξύλα το χειμώνα.
Το kelek είναι... Πως να το εξηγήσω, αδελφή; Είναι ένα είδος σχεδίας. Ναι, μια σχεδία.
Αν πιστεύετε σ' αυτά ίσως μπορείτε να δείτε μια μέρα έναν άγγελο.
Αδελφή...
Με τόσους πολλούς χόντζες, ιερείς και δερβίσηδες τριγύρω...
γιατί οι άγγελοι να εμφανιστού σε μένα;
Οι άγγελοι δεν κάνουν τέτοιου είδους διακρίσεις!
Όσον αφορά την εμφάνιση των αγγέλων, έχω να πω πως υπάρχουν μόνο καλοί άνθρωποι.
Αλλά υπάρχουν,επίσης, και κακοί άνθρωποι.
Το ξέρω, αδελφή.
- Μπορώ να σου πω ένα μυστικό, γιε μου; - Ναι, πες μου.
Υπάρχουν άγγελοι, τους βλέπω. Τους μιλάω κάθε μέρα.
- Καληνύχτα γιε μου. - Καληνύχτα και σε σένα, αδελφή.
Ρεσάτ!
Ο μπαμπάς κάπως περίεργα φαίνεται σήμερα.
Ας τον πάρουμε από εδώ άμεσα, το πρωί, εντάξει;
Εντάξει Αλί.
Ω, Θεέ μου! Που είναι το όπλο μου;
Δεν γυρίσατε πίσω.
Ούτε εσύ Αχμέτ μου.
Κε Αχμέτ τα παιδιά...
Τι έγινε παιδιά; Για ποιο πράγμα ετοιμάζεστε;
Θα επιστρέψουμε στο σπίτι για λίγο.
Δεν θα μείνετε για τον γάμο του Νεμπαχάτ και της Γιασάρ;
Θα είμασταν πολύ ενθουσιασμένοι αν μένατε!
Μείνετε... Μείνετε.
Εντάξει.
Φίλοι...
όπως γνωρίζετε, θα πάμε έξω για ψώνια σήμερα.
Κα Μελέκ, αυτό είναι για τους φίλους μας.
Ευχαριστώ.
Κα Μελέκ...
Αυτό είναι από τον Ιλχάν και μένα.
Αυτό είναι από μένα.
Αδελφή, δεν μπορούμε να δεχτούμε αυτό το δαχτυλίδι.
Είναι η μόνη σου ανάμνηση από τότε που έφυγε ο Νούρι.
Σ' ευχαριστώ. Σ' ευχαριστούμε τόσο πολύ.
Θα τα έχουμε όλα στην εντέλεια απόψε. Ακόμη και το νυφικό φόρεμα.
Η Μελέκ λατρεύει ό,τι είναι σε λευκό.
Αν, μόνο, να μπορούσαμε να είχαμε μια δεξίωση πριν το γάμο.
Κράτα τα άλογά σου κε Γιώργο.
Οτιδήποτε θα μπορούσε να συμβεί από αυτή τη στιγμή μέχρι το βράδυ.
Αδελφή...
Θα ήθελα να έρθω κι εγώ για ψώνια μαζί σας. Αν ασφαλώς δεν είχατε αντίρρηση.
- Μπορούμε να πάμε μαζί; - Ασφαλώς. Αυτό είναι πολύ ωραίο.
Σ' αυτή την περίπτωση θα πάμε μαζί.
- Είσαι καλά αγάπη μου; - Είμαι μια χαρά, μαμά. Πραγματικά καλά.
Μαμά...
Βρήκα δουλειά.
Αυτό είναι καλό για σένα γιε μου! Με το καλό!
Δούλεψε σκληρά για να μπορείς να έχεις ένα σπίτι. Έτσι, θα μπορείς να έχεις μια οικογένεια.
Είμαι πολύ χαρούμενη εδώ.
Πολύ.
Σε σκέφτομαι διαρκώς, μαμά.
Θα σε πάρω από εδώ πολύ σύντομα. Το υπόσχομαι.
Αντίο για την ώρα.
Αντίο, γιε μου... Αντίο.
Χιντίρ!
Κε Χιντίρ, πάρτε αυτά. Μπορείτε; Απασχολείστε τον εαυτό σας σ' αυτή την αίθουσα.
Αφήστε με να ξεκουραστώ για λίγο. Εντάξει κα Μελέκ.
Ρεσάτ!
Δώσε μου ένα χεράκι, μπορείς; Και έλα να διακοσμήσουμε την αίθουσα.
Ακόμη δεν πέθανες, γαμώτο μου;
Έχω σιχαθεί να καθαρίζω τα σκατά σου!
Βοήθεια!
Γιατί φέρεστε έτσι σ' αυτήν την αβοήθητη γριά;
Άφησέ με κι εσύ!
Παρακαλώ σταματείστε. Σας παρακαλώ!
- Σταμάτα ή σκότωσέ την! - Αλί!
Κα Καντέρ, ελάτε στο γραφείο μου αμέσως!
Αδερφέ... αυτό το μέρος είναι καλό ή κακό;
Είναι αυτό το μέρος ένα μεγάλο ψέμμα;
Αδερφέ, δίνουν οι άνθρωποι αγάπη εδώ μέσα ή απλά τους χτυπούν;
Αδερφέ Χιντίρ, σε παρακαλώ πες μου! Τι μέρος είναι αυτό;
Αλί, φίλε μου... Οι άνθρωποι περιμένουν να πεθάνουν εδώ.
Είναι η τελευταία τους στάση.
Εδώ, θα μάθεις το αληθινό νόημα της σκληρότητας.
Δεν έχεις δει τίποτα ακόμη.
Αδερφέ, σ' αυτή την περίπτωση, γιατί οι άνθρωποι αποκαλούν αυτό το μέρος θεραπευτήριο;
Αυτό είναι το δέντρο των ευχών της Αϊσέ. Εδώ είναι που επιστρέφει ο άντρας της.
Μα έχει ήδη επιστρέψει!
Αϊσέ, έχεις μπερδέψει τον άντρα σου με κάποιον άλλον. Αλλά δεν είναι αυτός.
Αν ήταν αυτός, τα παιδιά του θα σε είχαν αναγνωρίσει. Δεν τους είδες;
Αυτός έχει επιστρέψει.
Πες μου για τον γιο σου. Πως μοιάζει;
Ο Μούσα... Βρήκε καινούρια δουλειά.
Μείνε εκεί.
Έλα! Δώστα όλα!
Βιάσου! Γρήγορα!
Δώστα εδώ!
Το κτήνος ήθελε να με σκοτώσει! Θέλω να κάνω μήνυση!
Έχεις το δικαίωμα. Η βία δεν είναι δικαιολογημένη.
Σχεδόν με στραγγάλισε.
Ξόδεψα όλη μου τη μέρα καθαρίζοντας τις βρωμιές της.
Ξέρω πολύ καλά τη κάνεις όλη μέρα. Παρακαλουθώ την κάθε σου κίνηση!
Κα Καντέρ...
Είναι καθήκον αυτού του Οργανισμού να βοηθά ανθρώπους μόνους και είναι ανάγκη...
να τους αγαπάμε και να τους προστατεύουμε σαν να ήταν οι γονείς μας.
Το να τους εκφοβίζουμε, να τους χτυπάμε και να τους εξευτελίζουμε δεν είναι μέρος της δουλειάς μας.
Αυτή είνα η τελευταία μου προειδοποίηση!
Αν συναντήσω άλλη φορά τέτοιο περιστατικό, ακόμη και οι άγγελοι...
δεν θα είναι σε θέση να σε σώσουν!
Τώρα, φύγε από το γραφείο μου! Φύγε!
Έλα γιε μου.
Κοίτα, γιε μου...
Η βία ποτέ δεν έλυσε το παραμικρό. Το μόνο που καταφέρνει είναι να σου παγώνει την καρδιά.
Αλλά οι άνθρωποι έχουν ζεστή καρδιά, έτσι δεν πρέπει να είναι;
Εννοώ, πως θυμώνουμε και καταφεύγουμε στη βία...
Αλλά δεν είναι αυτή η απάντηση.
- Θα φύγεις μετά το γάμο; - Ναι, αδερφέ.
Εντάξει, Μπορείς να πηγαίνεις τώρα.
- Αντίο, αδερφέ. - Σ' ευχαριστώ γι' αυτό που έκανες!
Με συγχωρείτε;
Ω, τίποτα. Απλά μιλούσα στον εαυτό μου.
Η σκηνή είναι από ένα κοσμηματοπωλείο της Κωνσταντινούπολης, όπου εισέβαλε ένας ένοπλος ληστής σήμερα το απόγευμα.
Ο ένοπλος πυροβολήθηκε και πέθανε ενώ προσπαθούσε να διαφύγει με τα κλοπιμαία.
Θα δείτε τώρα κάποιες τηλεοπτικές εικόνες από την επέμβαση της αστυνομίας.
Στις 14.00, ο ληστής, περίπου 25 ετών, μπήκε στο κατάστημα "Uskudar"...
Περιχάν, δείχνεις τόσο όμορφη όταν χτενίζεις τα μαλλιά σου!
Καθώς ο ληστής προσπαθούσε να διαφύγει από το κατάστημα με τα κλοπιμαία...
πυροβολήθηκε από τον βοηθό του κοσμηματοπώλη.
Ο ληστής, ο οποίος πέθανε ακαριαία, δεν έχει ακόμη αναγνωριστεί.
Ο βοηθός του κοσμηματοπώλη έχει ήδη προφυλακιστεί.
Το όπλο που χρησιμοποιήθηκε στην ληστεία ήταν ιδιαίτερο, με επίχρυση επένδυση.
Η αστυνομία, επί του παρόντος, προσπαθεί να εξακριβώσει την ταυτότητα του ληστή.
Βλέπεις πόσο όμορφη είσαι;
Αλί αγάπη μου, το μόνο που έμεινε είναι το μακιγιάρισμα. Μετά μπορούμε να φύγουμε.
- Πως είσαι, αγάπη μου; - Είμαι εντάξει, μπαμπά.
Μπαμπά, πήγα στον κτηματομεσίτη σήμερα.
Ελπίζω πως σύντομα μπορούμε να βρούμε ένα σπίτι. Και μετά θα σε πάρω στο καινούριο μας σπίτι.
Το νέο σου σπίτι;
- Σοβορολογείς; - Αμέ.
Και πως θα γίνει αυτό; Ο Σελίμ;
Αυτό τέλειωσε, μπαμπά.
Δεν το βλέπεις; Η Μπουσέ θα ήθελε να μείνει εδώ, αν την άφηνα.
Κλαίει κρυφά τα βράδια.
Ώστε κλαίει κρυφά τα βράδια;
Ναι.
Λοιπόν, τι θα απογίνει εκείνη αν χωρίσει από τον πατέρα της;
Δεν ξέρω.
Θα μπορεί να τον βλέπει.
- Ε, αφέντη Γιώργο. - Ναι;
Πόσο θα μας πάρει για να παντρευτείς;
Αλλά δεν χρειαζόμαστε διπλές γιορτές.
Γιατί αυτό;
Λοιπόν, μην ξεχάσεις την περιτομή συ, αφέντη Γιώργο!
Έλα, κόφτο!
Με τους όρκους που δώσατε μπροστά στους εκλεκτούς καλεσμένους και μάρτυρες...
από τώρα και στο εξής είστε επίσημα παντρεμένοι.
Λοιπόν, ως δήμαρχος της Τασντελέν [πόλη ανατολικά της Καισάρειας], σας ονομάζω συζύγους!
Συγχαρητήρια!
Αγαπητοί φίλοι! Έχω μια έκπληξη για σας απόψε!
Καλωσορίζω μια ασύγκριτη καλλιτέχνη, μια μοναδική περφόρμα και μια πραγματική πριγκίπισσα...
η οποία είχε την καλοσύνη να έρθει εδώ απόψε για εμάς!
Η Εμέλ Σαγίν!
Κυρίες και κύριοι, είμαι πολύ χαρούμενη που είμαι εδώ μαζί σας απόψε...
αλλά και που ξαναβλέπω έναν αγαπημένο φίλο, που είχα να δω για χρόνια.
Έναν φίλο, ο οποίος κάποτε ήταν ο μέντορας μου και μου έγραψε τα ωραιότερα τραγούδια.
Λοιπόν, Μουράτ Χότζα, αναρωτιέμαι αν απόψε θα με συνοδέψετε με το βιολί σας;
Αγαπητοί φίλοι...
Μας προσφέρατε την ωραιότερη βραδιά της ζωής μας!
Είμαστε ευγνώμονες στον κο Αχμέτ και σε όλους εσάς.
Σας ευχαριστούμε όλους σας. Μπορεί να είναι το τέλος της μέρας...
αλλά για πρώτη φορά στη ζωή μου, χάρη σε εσάς, φόρεσα το νυφικό φόρεμα.
Μακάρι να μπορούσαμε να σας στείλουμε κάπου για τον μήνα του μέλιτος!
Τι είναι ο "μήνας του μέλιτος";
Αδελφή, τι είναι ο "μήνας του μέλιτος";
Ο μήνας του μέλιτος;
Ο μήνας του μέλιτος γιε μου... Ξέρεις, είναι ο μήνας του μέλιτος.
Καταλαβαίνω, αδελφή.
Μπαμπά...
Ο μήνας του μέλιτος είναι το όνομα ενός ιερού μήνα. Κάτι σαν το Ραμαζάνι.
Μέλι-φεγγάρι...
Όχι, όχι. Δεν είναι κάτι τέτοιο.
Ο μήνας του μέλιτος είναι ο χρόνος που το νιόπαντρο ζευγάρι ξοδεύει μαζί.
Αλλά όχι στο σπίτι. Έξω από το σπίτι. Κάπου αλλού.
Είναι κάπως σας διακοπές. Ναι, διακοπές!
Οπότε, αδελφή, ας τους πάρουμε μαζί μας στο χωριό. Το χωριό μας είναι φανταστικό.
Τα παιδιά μου κι εγώ θέλουμε να μας επισκεφτείτε.
Οπότε, παρακαλώ... Ελάτε και γίνεται οι "καλεσμένοι επί των τιμών"
Ο πατέρας λέει πως όλοι είστε "καλεσμένοι επί των τιμών". Ας κάνουμε τον "μήνα του μέλιτος" μαζί.
Μπορούμε να πάμε όλοι μαζί.
- Εγώ είμαι μέσα! - Κι εγώ, επίσης.
Στην πραγματικότητα, έχω πάει ήδη εκεί. Ως νοσοκόμα, κατά την πρακτική μου στην Ανατολία.
Όπως έφευγα, υποσχέθηκα στον ευατό μου πως κάποια μέρα θα επέστρεφα εκεί.
Μια μέρα, σίγουρα.
Οπότε, το όνειρο γίνεται πραγματικότητα.
Δεν έχω δει τίποτα στην Ανατολία. Έρχομαι κι εγώ.
Αφήστε με να μιλήσω στην Μπουσέ και στην κόρη μου. Αν δεν έχουν αντίρρηση, τότε θα έρθω κι εγώ.
- Όπου πάει ο μεγαλειότατος, πάω κι εγώ. - Κι εγώ, επίσης.
Κι εγώ.
- Πότε φεύγουμε; - Αύριο το πρωί. Όλοι μαζί.
Αύριο το πρωί;
Λοιπόν, σ' αυτή την περίπτωση, ελάτε! Ελάτε μαζί μας.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
- Όνειρα γλυκά.
Αδελφή, δεν κοιμάσαι;
Θα κοιμηθώ σε λίγο! Φεύγετε;
Πρέπει να περάσουμε από το ξενοδοχείο να πάρουμε και τα πράγματά μας.
Έτσι, θα έχουμε ένα μικρό λεωφορείο για το ταξί μας.
Να έχετε ένα ασφαλές ταξίδι. Αλλά πρώτα να ξεκουραστείτε.
Καληνύχτα, αδελφή.
Αδελφή Σουγιάν ...
- Μπορεί να σε ρωτήσω κάτι; - Φυσικά, γιε μου.
Οι άνθρωποι που ζουν εδώ... Γιατί τα παιδιά τους τους άφησαν εδώ;
Γιε μου... Αγαπημένο παιδί...
Οι μανάδες και οι πατεράδες κάνουν δεκάδες παιδιά και εγγόνια...
και τους έχουν όλους στην καρδιά και στο σπιτικό τους...
αλλά τα παιδιά δεν έχουν χώρο για τους ηλικιωμένους γονείς...
ούτε σε μια γωνιά στα τεράστια διαμερίσματα και στις βίλες τους.
Ο γιος μου, ο Μούσα, σας μοιάζει πολύ. Έχει πολύ καλή καρδιά. Πάρα πολύ.
Αφέντη... γνωριστήκαμε όταν ήμουν 10 χρονών.
Αλλά είναι καλό που δεν ζεις σήμερα.
Η μεγάλη κληρονομιά που άφησες πίσω σου είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης...
εξαιτίας μιας ομάδας κατάπτυστων, ιδιοτελών και δειλών.
Μόλις σε προειδοποίησα.
Ήταν μια πανέμορφη βραδιά η σημερινή. Πολύ ξεχωριστή.
Χόρεψα με τον Γιώργο.
Είμαι τόσο ενθουσιασμένη! Όπως και εκείνος. Μου πάτησε το πόδι μου και πονούσα.
Αλλά του είπα πως δεν πονούσα. Ούτε λίγο.
Είναι παράξενο...
όταν είμαι μαζί του, όλα φαίνονται τόσο γοητευτικά.
Δεν έχουμε εκμυστηρευτεί ο ένας στον άλλο ακόμα.
Αλλά είναι διαρκώς στην καρδιά και στο μυαλό μου!
Υποθέτω πως αυτό είναι ευτυχία!
Έχω μια χάρη να σου ζητήσω.
Την μέρα που θα με ""πάρεις" μακριά θέλω όλα να είναι λευκά.
Ολόλευκα! Θα ήθελα να χιονίζει κι όλα να είναι λευκά.
Όλοι σε φοβούνται!
Αλλά ακόμα είσαι ο άγιος κηδεμόνας μας.
Περιχάν... Περιχάν, αγαπητή μου...
Φεύγουμε τώρα.
Αλλά είναι μόνο ένα μικρό ταξίδι. Θα είμαστε πίσω σε μια εβδομάδα.
Κανείς δεν θα σου φερθεί άσχημα ξανά.
Από εδώ και πέρα θα είσαι μια χαρά.
Μην ανησυχείς για μας τώρα, έτσι;
Αυτό είναι ωραίο κε Βαχίτ. Έχουν έρθει να σας δουν να φεύγετε.
Όχι, όχι κα Μελέκ. Έχουν έρθει να με πάρουν.
Δεν καταλαβαίνω.
Φεύγω.
Δεν θα έρθετε μαζί μας, κύριε;
Δεν μπορώ, στρατιώτη. Ο γιος μου έχει έρθει να με πάρει.
Σήμερα θε ενωθώ ξανά με την εγγονή μου. Είμαι τόσο χαρούεμος!
Όμως, από την άλλη πλευρά, είμαι τόσο θλιμμένος που σας αφήνω.
Είμαι περήφανος που σας γνώρισα.
Σας αγαπώ όλους τόσο πολύ.
- Στρατιώτη! - Μάλιστα, κύριε!
Η ταξιαρχία είναι πια στα χέρια σου.
Στρατιώτη!
Είμαι ο Κεμάλ Καρά, βετεράνος της Κορέας...
της πρώτης τουρκικής ταξιαρχίας, πρώτο Σύνταγμα.
Γεννήθηκα το 1922 στην Καισάρεια.
- Το 1950, έφυγα με την τουρκική... - Φτάνει, στρατιώτη! Φτάνει!
Σας ευχαριστώ, κύριε.
Σας αγαπώ πολύ, κύριε.
Κι εγώ σ' αγαπώ, στρατιώτη.
Γιε μου...
να προσέχεις την Περιχάν.
Μην ανησυχείτε, κα Μελέκ.
Τι χαμπάρια, Γκαγί Κεμάλ; Μήπως χρειάζεται να σταματήσουμε;
Ναι;
Κε Bey, μπορείτε να σταματήσετε για λίγο; Ο Γκαγί Κεμάλ πρέπει να πάει "προς νερού" του.
Εντάξει, αδερφέ.
Έλα, Γκαγί Κεμάλ! Ακόμα είσαι σε πόλεμο εκεί πέρα;
Δεν μπορώ να περιμένω άλλο.
Ακόμη και στον πόλεμο της Κορέας δεν πυροβολούσες έτσι.
Τι πράγμα έχεις πάρει Γκαγί Κεμάλ;
Κουνήσου, Γκαγί! Πονάω. Θα κατουρηθώ σε ένα λεπτό.
Γκαγί Κεμάλ, αγαπητέ φίλε... Σε παρακαλώ, βιάσου! Ει, έλα λοιπόν!
Τι συμβαίνει; Γιατί τόση φασαρία; Νομίζετε πως είναι εύκολη δουλειά εκεί μέσα;
Πρώτα πρέπει να σηκώσεις το κουμπί, μετά να αποσυμπιέσεις, να πάρεις μια βαθιά ανάσα...
Μην με παρενοχλείς, διαφορετικά θα αρχίσω να τραγουδάω. Και στη συνέχεια θα λυπηθώ πραγματικά.
- Γιε μου, μπορείς να ανοίξεις τη μουσική; - Φυσικά, αδερφέ!
Φατμά! Φατμά! Φατμάαααααα!
Τα παιδιά είναι ακόμη μέσα! Βγάλτα έξω! Βοήθησέ τα!
Φατμάαααα!
Τα παιδιά είναι ακόμη μέσα! Βγάλτα έξω! Βοήθησέ τα! Φατμά!
- Δόξα τω Θεώ! - Δόξα τω Θεώ! Μίλησε!
Νερό! Δώστε του λίγο νερό.
Κε Ιλχάν, τα παιδιά έχουν διασωθεί. Ηρεμείστε κε Ιλχάν.
Φατμάαα!
Πιες λίγο νερό. Ορίστε.
Πήγαινέ με στα παιδιά μου! Πήγαινέ με στη Φατμά!
- Αλί, ας πάμε στο Δημαρχείο. - Εντάξει, αδερφέ.
- Φατμά Χεκίμογλου. - Φατμά... Χεκίμογλου.
Μια στιγμή!
- Κοίταξε καλά, γιε μου. - Ένα λεπτό.
Μόνο ο Ιλχάν Χεκίμογλου διασώθηκε από τα ερείπια του σπιτιού των Χεκίμογλου.
Εκεί! Αυτός ο φτωχός άνθρωπος πρέπει να έχασε τη μνήμη του παγιδευμένος κάτω από τα ερείπια.
Και μετά, το Δημαρχείο, τον έβαλε σε έναν οίκο ευγηρίας στην Κωνσταντινούπολη.
- Σωστά; - Σωστά.
Η οικογένειά του είναι θαμμένη στο κοιμητήριο, λίγο έξω από την πόλη.
- Σ' ευχαριστώ, γιε μου. - Παρακαλώ, θείε.
ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΣΕΙΣΜΟΥ.
Θεέ μου!
Προσευχόμουν σε σένα για όσο καιρό θυμάμαι τον ευατό μου.
Έκανα νηστεία, έκανα ελεημοσύνη και πήγα στον Ιμάμη.
Έκανα καλές σκέψεις και καλά πράγματα σε όλη μου τη ζωή!
Για ποιο λόγο;
Έτσι, θα μπορούσα να συνεχίσω;
Και εσύ τα πήρες όλα μακριά από μένα!
Προσπαθείς να με βασανίσεις;
Απλά ξέχασέ με από τώρα και στο εξής! Ξέχασέ με!
Αλί, φθάσαμε στο ξενοδοχείο. Θα πάω να δω αν έχει διαθέσιμα δωμάτια.
Αλί...
Αγαπητέ μου Αλί... Αυτό το μέρος...
Αυτό το μέρος είναι απίστευτο. Απίστευτο!
Αδελφή, ξέρω πόσο αγαπάς το λευκό. Γι' αυτό το λόγο σε έφερα εδώ.
Αγαπητό μου παιδί! Αγαπητό μου παιδί!
- Σ' ευχαριστώ. - Δεν είναι τίποτα, αδελφή.
- Αλί, έχουν δωμάτια. - Έχουν;
Άφησέ με να ελέγξω το ξενοδοχείο, αδελφή. Τα λέμε αργότερα.
Είναι θαυμάσιο μπαμπά που συναντήσαμε αυτούς τους ανθρώπους. Είναι πραγματικά ευτυχισμένοι.
Εύχομαι να μπορούσε πάντα να είναι έτσι.
- Πρέπει να πάω να κάνω έλεγχο μπαμπά. - Εντάξει, Ρεσάτ. Πήγαινε.
- Θέλετε να σας φέρω κάτι άλλο; - Όχι, σ' ευχαριστούμε πολύ.
- Σ' ευχαριστούμε. Όλα είναι υπέροχα. - Σ΄ ευχαριστούμε.
Λοιπόν, αγαπητέ μου συγκάτοικε!
Αγαπητέ Ιλχάν των Λαζών.
Πόσο όμορφο είναι να ακούμε τη φωνή σου!
Εύχομαι να μην θυμηθούμε ξανά το παρελθόν.
Τι έχω κάνει για να αξίζω κάτι τέτοιο;
Ο Θεός καθορίζει τα πάντα στη ζωή μας, από τη γέννηση ώς το θάνατο.
Η οικογένεια και τα παιδιά σου έχουν πάει στον Παράδεισο.
Πως ξέρεις που είναι αυτή τη στιγμή;
Είσαι αναπληρωτής του Θεού ή κάτι τέτοιο;
Αυτό είναι αμαρτία Ιλχάν! Πρόσεξε το στόμα σου! Δεν μπορείς να αλλάξεις ό,τι ο Θεός έχει καθορίσει.
Ο Θεός γνωρίζει. Ο Θεός είναι ελεήμων.
Δεν ξέρεις από που έρχεσαι όταν γεννιέσαι.
Οπότε, πως μπορείς να ξέρεις που πηγαίνεις;
Έχασα την πίστη μου.
Ο Θεός σου δεν τους δοκιμάζει όλους με τον ίδιο τρόπο.
Ξέρεις τι λες; Δεν μπορείς να μιλάς ενάντια στον Θεό!
Πάρε αμέσως πίσω τα λόγια σου!
Τι μπορώ να κάνω τώρα; Τι;
Έχεις χάσει τον έλεγχο των αισθήσεων! Έχεις γίνει ένας ειδωλολάτρης! Ένας ειδωλολάτρης!
Τι συμβαίνει Ιλχάν;
Θα έπρεπε να ντρέπεσαι για τον εαυτό σου!
Είναι ντροπή αυτό που έκανες!
Μην μου ξαναμιλήσεις! Κανείς από σας να μην μου ξαναμιλήσει!
Αφήστε με μόνο!
Ξέρεις πως ο ήλιος, το φεγγάρι και όλα τα αστέρια έχουν τους δικούς τους αγγέλους;
Οι άγγελοι είναι σαν τους αναπληρωτές.
Και μήπως ξέρεις πως οι άγγελοι με κάθε βροχή πέφτουν από τον ουρανό;
Γι' αυτό, όταν βρέχει, οι σταγόνες δεν χτυπούν η μία την άλλη.
Αδελφή, αυτό είναι τόσο όμορφο. Μην σταματάτε εδώ.
Στην πραγματικότητα, δεν είμαστε μόνοι.
Ακόμη κι όταν είμαστε μόνοι, δεν είμαστε πραγματικά μόνοι. Εκείνοι είναι πάντα μαζί μας.
Αυτοί γράφουν ό,τι σκεφτόμαστε και ό,τι κάνουμε. Αυτοί είναι οι άγγελοι-γραφείς.
Οι άγγελοι-γραφείς;
Συνέχισε, αδελφή.
Αρκετοί άνθρωποι έχουν δει αγγέλους στη ζωή τους στη γη.
Το Κοράνι τους αποκαλεί 'temessul', πράγμα που σημαίνει πως οι άγγελοι παίρνουν υλική μορφή.
Αλλά υπάρχει ένας άγγελος τον οποίο βλέπεις κατά τη στιγμή του θανάτου...
Ο Άσπρος Άγγελος.
Βλέπω... Βλέπω αυτόν τον άγγελο.
Ναι, αδελφή.
Καταλαβαίνω.
Νομίζω πως πρέπει να φύγω, γιε μου. Νομίζω πως πρέπει να φύγω.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα, αδελφή.
- Καληνύχτα. - Όλα εντάξει κα Μελέκ;
Που πηγαίνεις;
Σκέφθηκα να πάω στο δώμάτιό μου και να ξεκουραστώ. Καληνύχτα.
Καληνύχτα.
Είναι όλα εντάξει, κα Μελέκ; Πολύ νωρίς για απόψε.
Ναι. Θέλω να ξεκουραστώ.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα. Τίποτα. Υποθέτω, πως κρύωσα λίγο.
Θα σου φέρω μια κούπα ζεστό τσάι. Αυτό θα σε συνεφέρει.
Τι όμορφο. Σ' ευχαριστώ πολύ.
Ελπίζω πως σύντομα θα νιώσεις καλύτερα.
- Πήγαινε! Πήγαινε στο δωμάτιό σου! - Σ' ευχαριστώ.
Θείε...! Θείε!
- Τι τρέχει, Εμέρ; - Ο Αλί μόλις τηλεφώνησε.
Ο μπαμπάς φτάνει αύριο μαζί με εννέα καλεσμένους και ένα ζευγάρι που παντρεύτηκε χθες!
Ο μπαμπάς έρχεται όπως η βροχή!
Είπε στον Αλί πως πρέπει να του βρούμε μια τρίτη σύζυγο.
Ευχαριστώ το Θεό γι' αυτό!
Πρέπει να ετοιμαστούμε πριν φτάσουν αύριο, εντάξει;
- Εντάξει. Καληνύχτα τότε! - Καληνύχτα
Γιέυνο...
Σε θέλω κολασμένα!
Ας βάλουμε τα παιδιά για ύπνο, ναι;
Ελάτε! Στο κρεβάτι μαζί! Γρήγορα! Πρέπει να ξυπνήσουμε νωρίς αύριο! Ελάτε!
Περάστε.
- Καλημέρα κα Μελέκ. - Καλημέρα.
- Πως είστε σήμερα; - Πολύ καλύτερα.
Πολύ καλύτερα!
Θέλετε να περπατήσουμε στα λευκά μαζί;
- Τι λέτε; - Φυσικά!
Ευχαριστώ. Θα με συνοδέψεις;
Με μεγάλη ευχαρίστηση.
- Σ΄ ευχαριστώ. - Μετά από σας.
Αγαπητέ μου Αλί, συνεχώς με κοιτάς. Υπάρχει κάτι που σε απασχολεί;
Υπάρχει κάτι που θέλεις να μου πεις;
Ποιος δεν έχει προβλήματα;
Έχασα την μητέρα μου πριν από 5 μήνες.
Όταν σας κοιτώ, σκέφθομαι εκείνη.
- Συγγνώμη αν σε ενοχλώ. - Φυσικά και δεν με ενοχλείς!
Εκτός αυτού, βλέπω το πρόσωπο του Μούσα όπου κι αν κοιτάξω.
Οπότε αν βλέπεις την μητέρα σου σε μένα, τότε αυτό με κάνει χαρούμενη.
Να με σκέφθεσαι σαν έναν ακόμη γιο, αδελφή.
Αν μπορώ να κάνω οτιδήποτε για σένα, απλά πες το μου. Και θα χαρώ πολύ να το κάνω.
Εντάξει.
- Αλί, ας κάνουμε τον λογαριασμό. - Έλα λοιπόν.
- Θέλεις να... κάτσουμε για λίγο; - Ναι, ασφαλώς.
Κύριε Γιώργο...
Παρακαλώ... Μπορείς να μου κρατήσεις το χέρι;
Αισθάνομαι τόσο ήρεμα... Απολαυστικά ήρεμα!
Ξέρεις πως είσαι πολύ ξεχωριστός για μένα, έτσι δεν είναι;
Και εσύ, επίσης, είσαι πολύ ξεχωριστή για μένα.
Από την πρώτη στιγμή που σε είδα.
Και από την πρώτη στιγμή ένιωθα όλο και πιο κοντά σου.
Αλλά για κάποιο λόγο, ποτέ δεν τόλμησα να σου το εμπιστευτώ.
Κα Μελέκ, θέλω να σου πω πως αισθάνομαι.
Είμαι έτοιμη.
Λευκό... αληθινό λευκό!
Οι άνθρωποι λένε πως υπάρχει μια "δεύτερη άνοιξη" στην ζωή.
Λοιπόν, έτσι άρχισα να νιώθω κι εγώ αφότου σε γνώρισα.
Δεν ξέρω με ποιο τρόπο με κάνεις χαρούμενο...
αλλά όταν είμαι μαζί σου, είμαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου.
Μερικές φορές έχω την αίσθηση πως εσύ κι εγώ είμαστε το ίδιο πρόσωπο.
Θέλω να κλάψω όταν κλαις, να γελάσω όταν γελάς.
Τα πράγματα που μας κρατούν ενωμένους για να περάσουμε τις αντιξοότητες της ζωής...
είναι η αγάπη και η πίστη!
Και η αγάπη με την πίστη είναι που μου δίνουν τον λόγο για να ζω.
Έχω καλύτερη αίσθηση για όλα όταν σου κρατώ το χέρι.
Έχω μια φωτογραφία σου.
Την κοιτάζω κάθε βράδυ πριν ξαπλώσω στο κρεβάτι.
Κοιμάμαι μαζί της.
Μελέκ, είσαι καλά;
Μελέκ... Κοιμάσαι;
Μελέκ!
Ξύπνα, Μελέκ!
Μελέεκ!
Μελέεεκ!
Φίλοι! Βοήθεια! Γρήγορα!
Κάτι συνέβει στην Μελέκ!
Γιώργο!
Συλληπητήρια σε όλους μας!
Θα συναντηθούμε γρήγορα αγαπημένη μου Μελέκ.
Αλί..
- Ας επιστρέψουμε στην Κωνσταντινούπολη. - Όχι.
Ήταν το όνειρο της Μελέκ να πάει στην Ανατολία ξανά.
Αλί, σε παρακαλώ. Ας συνεχίσουμε τον δρόμο μας.
Εντάξει, αδερφέ.
Σκύψτε όλοι κάτω!
- Τι συμβαίνει; - Δεχόμαστε επίθεση!
Ποιοι είναι αυτοί;
Έχουν έρθει να μας προϋπαντήσουν. Ει, σήκω Γκαγί, Όλα είναι εντάξει.
- Από εδώ μπαμπά. - Καλώς όρισες σπίτι, μπαμπά.
Καλώς όρισες, Αχμέτ. Ελπίζω πως είσαι καλά.
Μην ανησυχείτε. Όλα είναι μια χαρά.
Παρακαλώ βοηθήστε ο ένας τον άλλο. Απολαύστε την παραμονή σας.
Αγαπητοί καλεσμένοι, αν δεν σας αρέσει το φαγητό μπορούμε να σας φέρουμε κάτι άλλο.
Ευχαριστούμε πάρα πολύ.
Υπάρχουν περισσότερα από όσα χρειαζόμαστε.
Δεν έχουμε όρεξη, αλλά παρόλα αυτά σας ευχαριστούμε.
- Θείε; - Ναι;
Ένας φίλος από τους επισκέπτες μας πέθανε στη διαδρομή.
Όχι! Αλήθεια;
Την θάψαμε σήμερα.
Ω, όχι!
Ειλικρινά, δεν είχα ιδέα. Τα συλληπητήριά μου.
Ευχαριστούμε.
Ο Θεός ας αναπαύσει την ψυχή της... Αμήν.
Λοιπόν, πως πήγαν τα πράγματα στην Κωνσταντινούπολη;
Τα παιδιά με έβαλαν σ' αυτό το μηχάνημα, στην Κωνσταντινούπολη.
Μπήκα και βγήκα 4 ή πέντε φορές. Στο τέλος...
έχασα την ψυχραιμία μου. Δεν μπορούσα άλλο, κι έτσι έτρεξα μακριά.
Αλλά είμαι εντάξει. Είμαι μια χαρά.
Σ' ευχαριστώ Θεέ μου γι' αυτό.
Σ' ευχαριστώ Θεέ μου.
Πάω να δω αν είναι εντάξει οι καλεσμένοι μας. Καληνύχτα. Όνειρα γλυκά.
Επιτρέψτε μου να σας συστηθούμε.
Η γυναίκα του θείου μου, η άλλη γυναίκα του θείου, η γυναίκα, η γυναίκα του αδερφού μου του Εμέρ...
η γυναίκα του αδερφού μου του Αλί, η μητέρα μου και όλα μου τα αδέρφια και οι αδερφές.
- Όλοι αυτοί; - Ναι, όλοι αυτοί!
Στην πραγματικότητα υπάρχουν πολλοί που λείπουν. Άλλες τρεις αδερφές έχουν παντρευτεί...
ένας αδερφός σπουδάζει και άλλος ένας υπηρετεί την στρατιωτική του θητεία.
- Όλοι από την ίδια μητέρα; - Όχι, αδελφή. Από δύο μητέρες.
Εννέα από την πρώτη. Αυτή ήταν η Σάρε. Πέθανε πριν από 5 μήνες.
Γι' αυτό το λόγο ο πατέρας μου αρρώστησε.
Και από τη δεύτερη μητέρα...
Έντεκα... Ναι.
Έχω 11 αδέρφια από αυτήν.
Αλάχ Αλάχ! Απίστευτο!
Και αυτή είναι η Μιζγκί, η άλλη μητέρα.
- Καλώς ορίσατε και πάλι. - Ευχαριστούμε.
11 παιδιά σ' αυτές τις εποχές! Δεν έχετε ακούσει για τον οικογενειακό προσανατολισμό;
Αδελφή, ο πατέρας μου μας έφερε στον κόσμο σε μια στιγμή!
Ο πατέρας μου είναι ένας πολύ δυνατός άνδρας. Ο μεγάλος Μαλά Αχμέτ!
Αυτός μας έφερε στη ζωή, κι αυτός είναι που μας μόρφωσε.
Αυτός και ο θείος μου, ο θεός να τους έχει καλά.
Αυτό είναι τέλειο.
Οπότε... Ζείτε όλοι στο ίδιο σπίτι;
Λοιπόν, η δύναμη έρχεται με την ενότητα. Ναι, ζούμε μαζί. Είναι έθιμο αυτό στα μέρη μας.
Τα κρεβάτια σας είναι στρωμένα και σας περιμένουν.
Αλλά, αν θέλετε, μπορείτε να κοιμηθείτε έξω, στην ταράτσα.
Όχι, ας κοιμηθούμε μέσα. Δεν θέλουμε να κρυώσουμε.
Λοιπόν, είχατε μια πολύ δύσκολη μέρα. Πρέπει να ξεκουραστείτε.
Τα κρεβάτια σας είναι έτοιμα, οπότε, νιώστε ελεύθερα και πηγαίνετε να ξαπλώσετε.
Αλλά Ρεσάτ, οι κύριοι και οι κυρίες κοιμούνται στον ίδιο χώρο.
Γέυνο, δείξε στους καλεσμένους μας που θα κοιμηθούν.
- Καληνύχτα σε όλους. - Ναι, καληνύχτα.
Μπορούν οι νεόνυμφοι να με ακολουθήσουν, παρακαλώ; Υπάρχει ένας ξεχωριστός χώρος για εσάς.
Τι υπέροχο μέρος! Σας ευχαριστούμε τόσο πολύ. Δεν θέλαμε να σας δημιουργήσουμε προβλήματα.
Οτιδήποτε χρειαστείτε είναι τιμή μας.
Ευχαριστούμε φίλοι.
Γιασάρ... Γιασάρ! Τι είναι αυτά; Γιασάρ κοίτα εκεί!
Γιε μου, τι είναι όλα αυτά τα φώτα;
Χμ, για μας ο Τίγρης είναι ένας ιερός ποταμός.
Την πρώτη βραδιά του γάμου το νεόνυμφο ζευγάρι...
οι νέοι αφήνουν στον Τίγρη ένα πεπόνι με υπέροχα κλαδιά.
Στη συνέχεια αφήνουν τη φλούδα στο ποτάμι και κάνουν μια ευχή.
Δεδομένου ότι το νυχτερινό φως αντανακλά στη φλούδα, γεμίζει με φως η νύχτα.
Και έτσι η κοινή ζωή του ζευγαριού γεμίζει με φως. Αλάχ.
Ελπίζω να κοιμηθείτε όμορφα. Καληνύχτα. Καληνύχτα.
Μίλησέ μου. Πες κάτι.
Γιατί δεν μιλάς;
Αλί! Αλί, τι συμβάνει; Πες μου, σε παρακαλώ.
Χμ... Ο μπαμπάς είναι πολύ άρρωστος.
Το ξέρω πως είναι άρρωστος.
Ο γιατρός μου είπε...
Τι σου είπε γιε μου;
Να τον πάρω σπίτι. Έχει, μόνο, λίγες μέρες ζωής.
Αλί;
Τι συμβαίνει; Ο αδερφός μου είναι εντάξει, έτσι δεν είναι;
Θείε... Ο μπαμπάς δεν είναι καθόλου καλά.
Αλλά εκείνος πιστεύει πως είναι μια χαρά.
Δεν μπορώ να του το πω, θείε.
Τι;
Λέω ψέμματα.
Θείε... ο μπαμπάς είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση.
Ο μπαμπάς έχει όγκο στον εγκέφαλο.
- Τι είπες; - Δεν ήθελα να σε αναστατώσω!
Είναι ο αδερφός μου.
Είναι ο αδερφός μου! Πως θα μπορούσες να μην μου πεις;
Πως θα μπορούσα να σου το πω, θείε;
Τον πήρα από την Κωνσταντινούπολη με την ελπίδα να μπορέσουμε να κάνουμε κάτι.
Ο γιατρός, λέει, πως η κατάστασή του είναι άσχημη.
Μου είπαν να τον πάρω από εκεί, για να μπορέσει να ζήσει τις τελευταίες του μέρες γαλήνια.
Μου είπαν πως αν ο όγκος υποχωρήσει, θα μπορεί, ίσως, να μιλάει.
Το... το ξέρει εκείνος;
Όχι, δεν το ξέρει.
Ποιοι είναι οι καλεσμένοι;
Ο μπαμπάς τους βρήκε. Δεν ξέρω που.
Ζούνε όλοι στο ίδιο σπίτι. Σε ένα είδος σπιτιού.
Η πολιτεία έχει αναλάβει να τους φροντίζει.
Μην ξαναδώσεις ποτέ στο παιδί πιστόλι για να παίξει! Εντάξει;
Άστον αν παίζει με αυτοκινητάκια.
Κάτι σε απασχολεί.
Τι συμβαίνει; Κάτι δεν πάει καλά;
Όχι, τίποτε.No, nothing. Που θα κοιμηθούμε;
Στην ταράτσα.
Πάμε τότε.
Αλί! Καληνύχτα.
Καληνύχτα, Εμέρ.
Ει...
Τώρα, άκουσέ με! Μην προσποιείστε πως κοιμάστε!
Όποιος δεν κοιμηθεί, θα τον πετάξω κάτω από την ταράτσα, το ορκίζομαι!
Κρατείσε τα μάτια σας κλειστά! Μην τολμήσετε να τα ανοίξετε!
Μπλινκ! Ένα, δύο, τρία, μπλίνκ!
Ρέντε; Ωχ, αμάν!
Αγαπημένοι μου καλεσμένοι...
Ξεκινώντας την μέρα μας, θα σας δείξουμε το χωριό μας και τη γύρω περιοχή.
- Καλωσορίσατε ξανά! - Ευχαριστούμε.
Όλη αυτή η γη είναι δική μας. Είμαστε όλοι μια οικογένεια στο χωριό μας.
Αυτό είναι υπέροχο.
- Είναι ο κος Αχμέτ ο Αγάς της περιοχής; - Όχι.
Υπήρχαν αγάδες αλλά αυτό συνέβαινε πριν από πολύ καιρό...
στις μέρες μας μπορείς να τους βρεις μόνο στις ταινίες και στις τηλεοπτικές σειρές.
Εξάλλου, ποιος δίνει δεκάρι για τους αγάδες;
- Τι; - Ωχ, συγγνώμη.
Λαμπροί μου επισκέπτες!
Αγαπητοί... όχι λαμπροί.
Αγαπητοί μου επισκέπτες.
Έχουμε διοργανώσει μια μονομαχία ιππέων με κοντάρια για εσάς και τον αδερφός μας, τον Αχμέτ.
Οι πιο διάσημοι ιππείς από όλη την περιοχή είναι σήμερα εδώ για εσάς.
Αχμέτ!
Γιατί δεν σφυρίζεις την έναρξη του αγώνα, ε;
Όλοι ξέρετε για την κατάστασή μου.
- Σύντομα θα πεθάνω. - Δεν μπορείς να το λες αυτό!
Υπήρξαν μέρες που με ξύρισες.
Υπήρξαν μέρες που ασχολήθηκες με την καθαριότητά μου.
Αλλά το πιο σημαντικό από όλα είναι που ποτέ δεν έχασες το σεβασμός σου σε μένα.
Δεν υπήρξαν ποτέ καλός πατέρας για σένα.
Και είχα, τόσα πολλά παιδιά.
Συγχώρεσέ με γι' αυτό.
Μπαμπά...
Δεν θέλουμε να είμαστε εδώ χωρίς εσένα.
Στην πραγματικότητα, εσύ πρέπει να μας συγχωρέσεις που δεν είμασταν πολύ καλά παιδιά.
Μπαμπά, συγχώρεσέ μας που δεν γίναμε τα παιδιά που άξιζε ο Μαλά Αχμέτ.
Μπαμπά, πάντα ήθελες να γίνουμε γιατροί.
Συγχώρεσέ μας που τα παρατήσαμε, που δεν δουλέψαμε σκληρά και δεν σπουδάσαμε.
Μίγκα...
Σάμπρι...
Ζεκί...
Δώστε μου την ευχή σας.
Γιατί το λες αυτό;
Είσαι ο πιο μεγάλος. Πάνταμε στηριζόμασταν σε σένα. Εσείς μας δίδαξες όσα ξέρουμε.
Εσύ είσαι αυτός που θα πρέπει να μας δώσει την ευχή του.
Αχμέτ... Είσαι ο μεγαλύτερος από όλους μας.
Είθε ο Θεός να σου δώσει πολλά χρόνια.
Ας παίρνει ο Θεός μέρες από εμένα και να σου τις δίνει.
Έλα τώρα. Ξεκουράσου λίγο.
Θυμάσαι...
που είχα φίλους όπου κι αν πηγαίναμε.
Αδελφή! Υπάρχει ένα γράμμα για σένα από τον Μούσα.
Από τον Μούσα;
Ναί. Το έστειλε από τον οίκο ευγηρίας.
- Θα σου το διαβάσω όταν επιστρέψουμε στο χωριό. - Εντάξει.
Χατζή...
Κε Ιλχάν...
Η ζωή είναι πολύ μικρή.
Χθες ήταν η Μελέκ.
Και ποιος ξέρει τίνος θα είναι η σειρά αύριο.
Είστε άνθρωποι που μοιράζεστε την ίδια μοίρα.
Και δεν θέλω να εγκαταλείψετε την πίστη σας ενόσω είστε στο σπίτι μου!
Ειδικά την πίστη σας στο Θεό!
Χατζή... κε Ιλχάν... Κάνε μου την χάρη και κάνε ειρήνη.
Έλα! Σε παρακαλώ κάνε ειρήνη.
Ο Θεός δεν έχει καθόλου χρόνο για ανθρώπους που δεν μιλούν ο ένας στον άλλο.
Δεν έχουμε χάσει την πίστη μας στον Ιλχάν, Γιώργο.
Δεν είμαι πια θυμωμένος μαζί του.
Μπορώ να μπω στη θέση σου.
Τα παιδιά, η οικογένεια και οι φίλοι με εγκατέλειψαν για να πεθάνω εδώ...
και όλοι αυτοί είναι ζωντανοί σήμερα. Αλλά που είναι;
Δεν είναι πουθενά.
Η ζωή με χαστούκισε ξανά και ξανά, κάθε μέρα, Ιλχάν.
Οπότε το δικό σου χαστούκι δεν ήταν τίποτα.
Πως θα μπορούσα να είμαι θυμωμένος μαζί σου; Σε έχω συγχωρήσει από την πρώτη στιγμή.
Είσαι φίλος μου, σύντροφος στη μοίρα, Ιλχάν.
Εύχομαι να έσπαγα το χέρι μου παρά να σε χτυπήσω.
Εσύ είσαι αυτός που πάντα με φρόντιζε.
Έχεις κάνει τόσα για μένα.
Εξάλλου, ποιον άλλο έχω εκτός από εσένα δίπλα μου;
Χατζή...
Συγχώρεσέ με.
Φίλοι...
από τώρα και στο εξής...
πρέπει να βοηθάει ο ένας τον άλλο στο σπίτι μας στην Κωνσταντινούπολη. Κάθε μέρα.
Από τώρα και στο εξής αυτό το χωριό είναι το ίδιο καλό σαν τα δικά σας.
Αυτή η οικογένεια είναι και δική σας.
Η Μελέκ είχε δίκιο.
Τα πράγματα που ψάχναμε δεν μπορέσαμε ποτέ να τα βρούμε...
κι όμως τα βρήκαμε εδώ, στις καρδιές αυτών των ανθρώπων!
Σας ευχαριστούμε πολύ για όλα.
Παρά όλα αυτά την ζωή αξίζει να την ζεις.
Ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ. Είστε υπέροχοι άνθρωποι.
Αδελφή, ο Μούσα άνοιξε για σένα έναν τραπεζικό λογαριασμό.
Βλέπεις; Το άνοιξε για σένα ο Μούσα.
Αλλά δεν ξέρω τίποτα για τις τράπεζες και τους λογαριασμούς!
Γιατί δεν μου διαβάζεις το γράμμα του; Αυτό είναι το πιο σημαντικό για μένα.
Εντάξει, αδελφή.
"Αγαπημένη μου μητέρα..."
"Πρώτα από όλα, σου εύχομαι να είσαι καλά και να έχεις καλή διάθεση."
"Σε περίπτωση που αναρωτιέσαι, είμαι κι εγώ μια χαρά."
"Έχω αρχίσει να δουλεύω."
"Είναι μια εύκολη δουλειά και πληρώνεται πολύ καλά."
"Μαμά, άνοιξα στο όνομά σου έναν τραπεζικό λογαριασμό."
"Οπότε από τώρα και στο εξής θα σου καταθέτω χρήματα κάθε μήνα."
"Αν πάρω αύξηση στο μισθό μου, θα σου στέλνω περισσότερα."
"Είναι σκληρό να είμαι μακριά σου."
"Θα σου ξαναγράψω σύντομα."
"Μην με ξεχνάς στις προσευχές σου."
"Με πολύ αγάπη, ο αφοσιωμένος σου γιος, Μούσα."
Αδελφή, σε παρακαλώ μην κλαις.
Κοίτα, βρήκε δουλειά και είναι μια χαρά!
Να ευχαριστείς τον Θεό γι' αυτό, ναι;
Πρέπει να με σκέφτεσαι σαν ακόμη έναν γιο σου. Το ξέχασες!
Όχι, γιε μου. Πως θα μπορούσα να το ξεχάσω;
Σ' ευχαριστώ, όλους σας.
Θα γίνω και μητέρα σου. Έχω έναν πόνο ακριβώς εδώ.
Ονειρεύτηκα τον Μούσα μου. Ήταν σε ένα τραίνο και ερχόταν σε μένα.
Αλλά θα το ξεπεράσω. Με το χρόνο.
Μια μέρα θα ενωθούμε ξανά. Με την ευχή του Θεού.
Με την ευχή του Θεού, αδελφή. Με την ευχή του Θεού.
Ακούσαμε πως ήρθαν διάσημοι ηθοποιοί από την Κωνσταντινούπολη. Έτσι τους επισκεφθήκαμε...
και τους ζητήσαμε να βοηθήσουν το Χασάνκευφ, την αρχαία πόλη που πλυμμηρίζει.
Αλλά ένας απ' αυτούς μας είπε πως δεν μπορούν να κάνουν τίποτε...
και μας πρότειναν να είμαστε ενωμένοι όπως οι άνθρωποι στην Πέργαμο.
Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν παίξει πόκερ είναι τρεις!
Μην ξεχνάτε πως, πια, έχετε ένα καινούριο σπίτι εδώ.
Υπάρχουν 237 οίκοι ευγηρίας στην Τουρκία που φιλοξενούν 16.188 ανθρώπους.
Ένα ποσοστό 80% από αυτούς τους οίκους ευγηρίας βρίσκονται στις μεγάλες πόλεις.
Στην Ανατολία, από την άλλη πλευρά, μόνο ένα 5% φιλοξενείται σε τέτοια ιδρύματα.
Μετάφραση, επιμέλεια και συγχρονισμός by Dimza.